| از اینکه به سایت لابراتوار
تخصصی مبین آمده اید، خوشحالیم و امیدواریم که بتوانیم
مطالبی را ارائه نماییم که در هر چه بهتر شدن و ایده
آل شدن پروتزهای ساخته شده توسط این لابراتوار کمک
نماید.
لابراتوار مبین سازندۀ پروتزهای قابل انعطاف و متحرک آکریلی و اُوردنچرها و هیبریدها می باشد.
پروتزهای قابل انعطاف فقط جهت بیماران پارسیل (Partial) طراحی گردیده است.
پروتزهای قابل انعطاف که چند سالی است در
دنیا و ایران مرسوم گردیده است نسبت به پروتزهای
آکریلی قدیمی برتری دارد، که از آن جمله می توان به
فلکسیبل بودن، نشکن بودن، زیبایی، عدم وجود مونومر و
دیگر موارد اشاره نمود که خود بحث مفصلی را در بر می
گیرد.
باید توجه داشت که این نوع مواد جایگزین آکریل ها از
جنس نایلون بوده و مراحل کار در لابراتوار کاملاً
متفاوت با روش های آکریلی می باشد.فرمول نایلون
بکار رفته در این نوع از پروتزها کاملاً در شرایط
استاندارد و سازگار با محیط دهان طراحی شده است.
مراحل ساخت پروتز و همکاری دندانپزشک و لابراتوار
انتخاب بیمار مناسب پروتزهای قابل انعطاف:
باید توجه داشته باشید که همه بیماران مناسب برای ساخت
پروتزهای قابل انعطاف نیستند. مثلاً کسانیکه
Deep Bite هستند، مخصوصاً
در حالت اُکلوژنی کلاس ΙΙ که دندانهای فک پایین با نواحی
لینگوالی قدامی فک بالا فاصله کمی دارد یا برخورد (Gingival Contact)
دارند.
نکات مهم جهت انتخاب نوع پروتز:
Combination که از فریم فلزی کُرم کبالت (crco) و مادۀ قابل انعطاف در
تهیه این پروتز استفاده می شود.
الف- بیمارانی که FreeEnd هستند در طبقه بندی کندی در کلاس Ι و ΙΙ
قرار دارند و طول ناحیه بین دندانی Longspan می باشد.
در کلاس Ι در دو طرف (FreeEnd) انتهی آزاد است و در کلاس ΙΙ یک طرف
انتهای آزاد می باشد. در این حالت توجه داشته باشید که
حتماً باید فریم فلزی ساخته شود تا از انعطاف پروتز در
حالت Mastication جلوگیری نماید.
در واقع فریم فلزی ساخته شده کلاسپ
فلزی T bar و I bar و C clasp ندارد و از اجزای پلاک فقط Major
و Rest و Saddle را دارد و بقیه اجزا با ماده قابل
انعطاف ساخته می شود که استتیک را رعایت کرده و در
هنگام صحبت کردن و خندیدن بیمار، فلز در دهان دیده نمی
شود. محل قرار گرفتن claspهای قابل انعطاف و هم رنگ
لثه بر روی سرویکال (cervical) می باشد که البته با Relief و Double cut
انجام شده صدمه ای به نسج نرم بیمار نمی زند و هنگام
گذاشتن و برداشتن پروتز نیز صدمه ای به دندان پایه
نخواهد زد. (یکی از مزیت ها نسبت به پلاک های آکریلی).
ب- بیمارانی که در طبقه کندی در کلاس ΙΙΙ و IV
قرار دارند.
در این نوع بیماران می توان از پروتزهای قابل انعطاف Pure
و بدون فریم با هر Modification استفاده کرد، به علت وجود
دندانهای پایه در دو طرف پروتز حرکتی را در حالت Mastication
نخواهند داشت.
مراحل قالبگیری و انجام کار:
در بیمارانی که طبق توضیحات قبلی نیاز به ساخت پروتز
دارند، قالبگیری اولیه با آلژینات می باشد و در مرحله
بعد ساخت و بقیه مراحل مانند ساخت پلاک های
آکریلی.
ولی در بیماران کلاس III و
IV و ساخت پروتزهای
Pure، شما می توانید با
ترهای استاندارد با Putty و
Wash قالبگیری نمایید که در
این حالت توجه فرمایید مقدار Putty
کمتر از حالتی است که برای کارهای فیکس قالبگیری می
شود و مقدار Wash بیشتر
است.
در حالتی که با Putty و
Wash قالبگیری می نمایید،
علاوه بر تغییرات حجمی کمتر مادۀ قالبگیری نیاز به
ساخت تری اختصاصی نیست و همان قالب به عنوان قالب اصلی
استفاده شده در نتیجه مراحل کار و رفت و آمد بیمار به
مطب کمتر شده و در جلسه سوم پروتز به بیمار تحویل داده
خواهد شد.
لازم به ذکر است جهت ساخت پروتزهای فریم دار کرم کبالت
و با کلاسیهای قابل انعطاف ده روز کاری را در نظر
بگیرید و جهت ساخت پروتزهای Pure
هفت روز کاری را.
مراقبت و نگهداری از پروتزهای قابل انعطاف توسط بیمار:
- لطفاً پس از تحویل پروتز به بیمار خود، از
ایشان بخواهید که در نظافت شخصی و پاکیزه نگهداشتن
پروتز دقت نمایند. به این صورت که حتماً شخص هنگام
خواب پروتز را از دهان خارج نمایند.
- هفته ای یکبار پروتز را در محلول هیپوکلریت
سدیم 5%، دو قسمت آب و یک قسمت محلول سفید کننده
(وایتکس) گذاشته و بعد از ده تا پانزده دقیقه آن
را با آب سرد و مسواک نرم (soft)
شسته و استفاده بنمایند.
- هر شش ماه یکبار جهت بازدید مجدد به مطب
مراجعه و پروتز را تحویل دندانپزشک دهند تا برای
polish به لابراتوار فرستاده شود.
لابراتوار مبین مفتخر است که با شما دندانپزشک
گرامی همکاری نماید.
این مواد قابلیت Repair و
Reline و اضافه کردن دندان
را دارند.
لابراتوار مبین به مدیریت داود گلستانی پور فارغ
التحصیل 1378 و دارای مجوز شماره 0-153-1413-ط از
وزارت بهداشت می باشد. |
